Muchomor czerwony Amanita muscaria ( L.: Fr.) Hooker

2 października 2020 Kalisz Kaszubski
2 października 2004 Kalisz Kaszubski
12 października 2019 Stilo-Osetnik
22 września 2012 Lipuska Huta

owocniki
kapelusz:

5-15 cm, żółty, pomarańczowy lub lśniąco czerwony pokryty dość równomiernie białymi, drobnymi szczątkami osłony; brzeg otwartego kapelusza bruzdkowany
blaszki:
białe do kremowych, dość gęste, brzuchate, wolne
trzon:
biały z bulwką bez pochwy na przejściu w trzon z wieńcami brodawek
pierścień:
z wierzchu bez bruzdek
miąższ:
biały, pod skórka kapelusza żółty, smak łagodny, bez zapachu
forma ochrony:
brak
wartość:
trujące
występowanie:
częsty, od lata do jesieni w lasach iglastych i liściastych, najczęściej pod brzozami i świerkami
właściwości lecznicze:
w medycynie ludowej oraz homeopatii szereg trujących grzybów używanych jest
do przyrządzania różnych specyfików, przy neuralgiach, artretyzmie, arteriosklerozie od dawna stosowano wyciąg z przepięknego muchomora
czerwonego Amanita muscaria, wspaniale zdobiącego jesienny las; aplikowane niewielkie dawki polepszały aktywność gruczołów wewnętrznych i zwiększały witalność organizmu, między innymi dzięki zawartości antybiotyku muskarufiny, który w większych dawkach jest niebezpieczną trucizną; muchomor ten jest stosowany nie tylko przez ludzi-zauważono, że chore na robaczycę przewodu pokarmowego łosie spożywały jego owocniki i w ten sposób pozbywały się dokuczliwych pasożytów; robaki ginęły prawdopodobnie pod wpływem alkaloidów zawartych w muchomorze, być może muskaryny

Literatura