Purchawica olbrzymia Langermannia gigantea (Batsch: Pers.) Rostk. (1839)

18 stycznia 2020 Mrzezino, w zadrzewieniu
12 sierpnia 2012
17 grudnia 2014 TPK Gdańsk Dolina Schwabego
1 września 2013

owocniki
średnicy 15-50 cm, za młodu czysto białe, w miarę dojrzewania stają się żółtawe do brązowawych, mniej lub bardziej kuliste, początkowo o twardym miąższu, później miękkawe; powierzchnia gładka, podobna do skorupy jaja, później się złuszczająca; całe wnętrze przekształca się w masę zarodników i rozpyla
wysyp zarodników:
oliwkowobrązowy
forma ochrony:
brak
wartość:
jadalne
wartości lecznicze:
grzyby te wykorzystywano często w medycynie ludowej do tamowania krwotoków ze zranień oraz stosowano przy nie których chorobach nerek; na bazie purchawicy olbrzymiej Langemannia gigantea otrzymano kalwacynę, która hamuje rozwój niektórych nowotworów złośliwych u zwierząt doświadczalnych; kwas kalwacynowy zawarty w owocnikach niektórych gatunków purchawek (Lycoperdon), ogranicza rozwój
wielu szczepów bakterii, ma także własności antyrakowe

inne nazwy:
purchawka olbrzymia, czasznica olbrzymia, kulica kurzawkowata
występowanie:
od lipca do października w widnych, wilgotnych lasach, łąkach, pastwiskach, parkach, na glebach bogatych w azot

Literatura