czubajnik ogrodowy, czubajka czerwieniejąca odmiana ogrodowa
owocniki
kapelusz:
duży i masywny, do 200-250 mm średnicy; brązowy, jaśniejszy niż u czubajki czerwieniejącej (Chlorophyllum rhacodes), łuski wełniste, ułożone koncentrycznie
blaszki:
białawe, gęste, uciśnięte brązowieją
trzon:
masywny, długość nieco większa od średnicy kapelusza, średnica 20-30 mm, podstawa bulwiasto rozszerzona, do 40-50 mm średnicy; miejsca otarte w podstawie trzonu przebarwiają się pomarańczowo-brązowo, jaśniej niż u formy typowej; powierzchnia trzonu nie popękana, przebarwiająca się z wiekiem szarobrązowo; pierścień jak u formy typowej
miąższ:
biały, przebarwiający się różowo-winno, słabiej niż u formy typowej
forma ochrony:
brak
wartość:
jadalna z zastrzeżeniami; wobec tej czubajki o czerwieniejącym miąższu są szczególnie częste doniesienia, że może powodować niedyspozycje żołądkowo-jelitowe, nie poleca się zbierać tej odmiany, także z innego względu nie jest to grzyb wart jedzenia – brak mu przyjemnego aromatu jaki ma czubajka kania
występowanie:
rzadki, gromadnie w miejscach bogatych w resztki organiczne, w ogrodach, na kompoście, w parkach
Literatura
