owocniki
resupinatowe, do 5-20 cm średnicy i 2-8 mm grubości, na pionowym substracie składające się przewaznie z licznych, guzkowatych, nieregularnych, zaokrąglonych zaczątków jakby kapelusików 0,5-2 cm średnicy, o górnej powierzchni białawej, jasnoszarej lub brunatnawej, nieco filcowatej i często porowkowanej przez niedorozwinięte rurki. Owocniki są silnie przyrośnięte do podłoża, mięsiste lub mięsistoskórkowate, białe, potem kremowe, po wyschnięciu często z brunatnawożółtawym odcieniem. Płonny brzeg niekiedy dość szeroki, błoniasty lub słabo puszysty, na obwodzie filcowaty lub frędzlowato-włóknisty. Rurki przy brzegu owocnika siatkowate, płytkie, w centrum wydłużóne do 1-8 mm, a po dolnej stronie kapelusików nawet do 20 mm długości i wtedy też często otwarte i kolczaste, na pionowym przekroju często odwrotnie stożkowate, o ostrzach cienkich, w końcu ząbkowanych i porozrywanych. Pory nieregularne, 0,-1,2 mm średnicy, zwykle 1-3 na 1 mm, od kanciasto-kolistych do podłużnych.
forma ochrony:
brak
występowanie:
na leżących na ziemi kłodach drzew liściastych olsza, brzoza, grab, buk, grusza, robinia, dąb, wiąz
Literatura
