Koźlarz białotrzonowy Leccinum albostipitatum Den Bakker et Noordel. 

owocniki

kapelusz:

średnica dochodzi do 25 cm, u młodych egzemplarzy wypukły potem poduszkowato spłaszczony; powierzchnia matowa, pomarańczowoczerwona lub pomarańczowobrązowa, z wiekiem blaknąc

rurki:

początkowo żółtawobiałe, później szarawe, po zgnieceniu ciemniejące

pory:

okrągłe, drobne

trzon:

grubość do 5 cm, wysokość 8–20 cm. kształt początkowo beczkowaty, potem walcowaty:powierzchnia biała z odstającymi białymi włókienkami, które potem od zarodników zmieniają barwę na rdzawą

miąższ:

biały, w młodych owocnikach twardy i jędrny, w starszych częściowo włóknisty. Po uszkodzeniu staje się czerwony, potem szarawy: smak łagodny, zapach słaby, niecharakterystyczny

występowanie:

naziemny grzyb ektomykoryzowy żyjący w symbiozie z topolami; występuje od lata do jesieni w lasach liściastych i śródpolnych kępach drzew z udziałem grabów, brzóz, osik, dębów

Literatura

grzyby.pl

grzybiarze.eu

nahuby.sk

grzyby Puszczy Knyszyńskiej

galeria zdjęć